Zijn atheïsten echte denkers?

Daarnet zag ik een interview van Richard Dawkins, bekend bioloog en atheïst, die normaal geen blad voor zijn mond neemt.
En inderdaad, geloven in een God was dom en getuigde niet van zelfstandig denken.

Dit deed me dan weer denken aan een gezegde van Henri Poincaré (ik ben de exacte tekst gaan opzoeken in Wikipedia): "Het denken mag zich nooit onderwerpen, noch aan een dogma, noch aan een partij, noch aan een hartstocht, noch aan een belang, noch aan een vooroordeel, noch aan om het even wat, maar uitsluitend aan de feiten zelf, want zich onderwerpen betekent het einde van alle denken".

Ik vind dat Dawkins zelf niet getuigt van "zuiver" denken. Ik geeft toe dat religie dogmatisch is, zeker fundamentalistische religie. Maar de manier waarop hij dit verkondigt lijkt me toch ook niet vreemd van enig dogmatisme en neigt zelfs naar een vooroordeel. Het is niet omdat iets niet wetenschappelijk bewezen is, dat het niet kan bestaan. En ook niet dat het dan iets doms is.
Ik ben zelf niet religieus, maar ik vind religie helemaal niet dom. Ieder moet voor zichzelf uitmaken of hij al dan niet religieus is. In die context vind ik een andere opmerking die Dawkins maakte, wel terecht. Hij zei namelijk dat men aan een kind niet mocht zeggen dat het tot een bepaalde religie behoorde. Ik vind dat men een kind wel religieus mag opvoeden, maar men moet het later zelf laten beslissen. Ik ben mijn ouders nog altijd dankbaar dat ze mij die keuze gelaten hebben, hoewel ze zelf katholiek zijn en waren.

Heel wat atheïsten vinden religieuze mensen vooringenomen en dogmatisch. Maar misschien zijn ze zelf wel even vooringenomen en dogmatisch.
Daarom maak ik een onderscheid tussen atheïsten en vrijdenkers.

Ik maak trouwens ook een onderscheid tussen geloven en religie. Maar misschien heb ik het daar later nog wel eens over.